۱۰ سپتامبر ۲۰۲۶- مطالعهای بر روی بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع ۲ که پس از تجربهٔ آسیب حاد کلیویِ نیازمند دیالیز، در حال بهبودی بودند، نشان داد بیمارانی که مصرف مهارکننده SGLT-2را ظرف ۳۰ روز پس از ترخیص از بیمارستان آغاز کردند، در مقایسه با کسانی که مصرف این دارو را ۳۱ تا ۹۰ روز پس از ترخیص شروع کردند، با عوارض کلیوی جدی کمتری مواجه شدند. این پژوهش که توسط بیمارستان دانشگاه ملی تایوان هدایت و در نشریه «JAMA Network Open» منتشر شده است، به بررسی پرسشی مهم درباره روند درمان در دوران بهبودی عملکرد کلیه میپردازد.
مهارکنندههایSGLT-2 در ابتدا برای کنترل قند خون معرفی شدند، اما امروزه و به دنبال چندین کارآزمایی بالینی شاخص، بهطور گسترده برای محافظت از کلیه و قلب مورد استفاده قرار میگیرند.با این حال، حضور افرادی که در حال بهبودی از آسیب حاد و شدید کلیوی هستند در این کارآزماییهای بزرگ، محدود و ناکافی بوده است.از این رو، ممکن است پزشکان در تجویز این داروها پس از ترخیص بیمار - یعنی زمانی که عملکرد کلیه، فشار خون و تعادل مایعات بدن همچنان ممکن است دچار نوسان باشد - تردید کنند.
پژوهشگران با استفاده از سوابق الکترونیکی سلامت (که اطلاعات هویتی آنها حذف شده بود) از «شبکه همکاری جهانی TriNetX»، تعداد ۴۴۰۶ فرد بزرگسال مبتلا به دیابت نوع ۲ را شناسایی کردند که در جریان بستری شدن به دلیل آسیب حاد کلیوی نیاز به دیالیز پیدا کرده، پس از ترخیص دیالیز را متوقف نموده و سپس ظرف ۹۰ روز نخستین نسخه مهارکنندهSGLT-2 را دریافت کرده بودند. برای ایجاد قابلیت مقایسه بیشتر میان گروهها، از روش تطبیق آماری استفاده شد؛ بدین ترتیب، ۱۹۱۲ بیمار که مصرف دارو را ظرف ۳۰ روز آغاز کرده بودند و ۱۹۱۲ بیمار که مصرف آن را بین روزهای ۳۱ تا ۹۰ شروع کرده بودند، برای تحلیل نهایی انتخاب شدند.
نگاهی دقیقتر به زمانبندی
دکتر یو-تینگ چو، نویسنده اول این مقاله، اظهار داشت: «حوادث نامطلوب کلیوی در ۷۴ بیمار (۳.۹٪) در گروه شروع زودهنگام،و در ۱۱۹ بیمار (۶.۲٪) در گروه شروع دیرهنگام، ثبت شد.»
پیامد ترکیبی مورد بررسی، شامل موارد زیر بود: شروع مجدد دیالیز، پیشرفت به سمت مرحله نهایی (ESRD) یا بیماری بسیار پیشرفته کلیوی، یا ثبت نرخ فیلتراسیون گلومرولی (GFR) کمتر از ۱۵ میلیلیتر بر دقیقه در ۱.۷۳ متر مربع.
این اختلاف عمدتاً به دلیل تعداد کمتر بیمارانی بود که به آن سطح بسیار پایین از عملکرد کلیه رسیدند؛ در حالی که خودِ شروع مجدد دیالیز تفاوت معناداری بین دو گروه نشان نداد. پیامدهای ایمنی ثبت شده در بازه شش ماهه، از جمله عفونت مجاری ادراری، کتواسیدوز دیابتی، نارسایی قلبی، هیپوگلیسمی (افت قند خون)، کمآبی بدن (Volume depletion)، رتینوپاتی دیابتی و عفونتهای قارچی مجاری ادراری یا تناسلی، بین دو گروه مشابه بود.
نشانههایی برای بهبودی کلیه
دکتر وین-سنت وو، نویسنده مسئول این مقاله و استاد طب داخلی در بخش نفرولوژی دانشگاه ملی تایوان، گفت: «اگرچه ماهیت مشاهدهای این مطالعه به این معناست که نمیتوان رابطه مستقیم علت و معلولی را اثبات کرد، اما یافتههای ما نشان میدهند که زمانبندی درمان میتواند یک عامل بالقوه مهم و قابل اصلاح در بهبودی کلیه باشد. شروع بهموقع مهارکنندههای SGLT-2پس از آسیب حاد و شدید کلیوی ممکن است به حمایت از بازگشت عملکرد کلیه کمک کند، بدون اینکه ایمنی کوتاهمدت بیمار را به خطر اندازد.»
وی افزود: «این نتایج مسیر جدیدی را برای مدیریت بیماریهای حاد کلیوی باز میکند و زمینهساز کارآزماییهای بالینی آینده برای تعیین زمان بهینه جهت شروع داروهای محافظتکننده از کلیه خواهد بود.»
منبع:
https://medicalxpress.com/news/2026-09-diabetes-medicine-sooner-kidney-injury.html